Giga pompoenen

Van onze depothouder Chris Westerborg uit Hoogezand/Sappemeer kregen wij deze mooie foto’s van de door hem zelf gekweekte pompoenen, welke gekweekt zijn op zijn volkstuin in Veendam.
En het formaat en gewicht liegt er niet om: respectievelijk 70 en 60 centimeter met een gewicht van 68 en 47 kilo.


BBQ-FEEST KRANTENDEPOT WOLVEGA

2 SEPTEMBER 2017

Toen Harrie Elsinga in september 2015 begon met het kranten depot Wolvega werd er al gauw gesproken om eens een geheel verzorgde barbecue te organiseren voor de bezorgers op de eerste zaterdag van september.

Dit was direct in 2016 een waar succes. Waarbij aan het einde van die avond al is bepaald dat moeten we zeker volgend jaar nog een keer doen. Zo gezegd zo gedaan was het zaterdag 2 september 2017 al weer zo ver. Een ieder die betaald had, kon om ongeveer 17:00 uur bij de tafel aan schuiven.

De belangstelling was groot een kleine 20 man/vrouw in een grote tent met tafels en stoelen en niet te vergeten de grote BBQ machine. Het liet zich allemaal goed smaken, het vlees was van zeer goede kwaliteit. Daarnaast was er nog veel drinken in een grote koelkast aanwezig bier, fris enz. enz. het zat er allemaal in.
Niets ontbrak hier. Verder werd er veel gepraat, sommige bezorger(sters)kenden andere bezorger(sters) niet eens, of alleen bij naam en dan geeft zo’n barbecue daar nog eens een extra impuls bovenop om elkaar toch eens te ontmoeten. Het depot is wanneer de kranten in de stelling klaar staan voor de vroege vogels al om rond 04:45 uur open, de uitslapers kunnen tot 06:00 uur nog terecht, dit verklaard al dat ze elkaar niet gelijk aantreffen. Tijdens de barbecue zijn er nog foto’s gemaakt als herinnering aan deze weer gezellige avond die voor een paar bezorger(sters) nog tot diep in de nacht is voortgezet.


Een stadje op zolder

AGE RIEWALD

Het is een smal trappetje naar de zolder van de woning van Age Riewald en zijn moeder in Ureterp. En de zolder zelf is ook niet heel groot. Maar wie zijn hoofd door het trapgat steekt, ziet een dorp doorkruist door een netwerk van rails en vrolijk ratelende treintjes. Het is het toevluchtsoord van Age waar hij, vooral in de koude winters, graag zijn tijd doorbrengt.

Age is bezorger in Ureterp en omgeving en heeft daarnaast een grote passie voor dieren. Een Friese Stabij, twee zebravinkjes binnen, een volière buiten, vissen in de vijver en schapen spreken wat dat betreft boekdelen. Zijn andere grote liefde is: modeltreinen.

“Het meeste heeft bijna twintig jaar in dozen opgeborgen gezeten”, vertelt Age op de vraag waar hij al het materiaal vandaan heeft. “Ik had vroeger al een hele verzameling, maar op een gegeven moment is dat na een verhuizing allemaal in opslag verdwenen.”

Een jaar of zeven geleden begonnen de winters Age een beetje lang en koud te lijken, en besloot hij zijn oude hobby weer op te pakken. De zolder werd opgeruimd en ontdaan van spinnen en muizen, er werd isolatie tegen de onderkant van het rieten dak bevestigd -‘Anders kun je hier niet zijn!’- en het miniatuurdorp dat twintig jaar geleden in dozen verdween, werd weer opgebouwd. Aangevuld met wat nieuw aangeschafte elementen, of zelf gemaakt met de 3D printer die Age sinds een half jaar heeft. “Een vriend van mij is goed in het bevestigen van lampjes in wagentjes en heeft die onder andere in een brandweerauto en een ambulance ingebouwd. En ze werken dus echt!”

Het emplacement oogt als een echt dorp met huizen, een druk verkeer en mensen die rondwandelen, zwemmen of bij een kampvuur zitten. Maar het is nooit af, weet Age. “Er is altijd wat te doen. Lampjes of complete huizen vervangen, nieuwe mensen of auto’s toevoegen, boompjes plaatsen. Ik ben hier nu al zeven jaar mee bezig, en zoals je ziet staat de energiecentrale nog niet goed op zijn plaats. Daar wordt nog aan gewerkt.”

Modelspoor is een hobby die de beoefenaars ervan voornamelijk voor zichzelf houden. Wel gaat Age naar beurzen in bijvoorbeeld Houten of Joure. “Er zijn een paar verenigingen, maar daar ben ik geen lid van. Dat kost alleen maar geld en het levert niet zo veel op. Ik heb het bovendien ook helemaal niet nodig. Ik heb genoeg aan mijn eigen spulletjes, internet en fantasie.”


Barbecue Depot Hoogezand (22 juli 2017)

Het is inmiddels traditie geworden, voor de vierde keer organiseerde het depot een barbecue voor bezorgers en aanhang.
De belangstelling was weliswaar wat minder dan het voorgaande jaar maar desondanks was het ook nu weer erg gezellig.
Het weer was uitstekend en de voorspelde regen trok op slechts één bui na aan ons voorbij.
De sjasliek, braadworst, saté, karbonade, salade, stokbrood en vruchtencocktail viel bij iedereen goed in de smaak.
Ter afsluiting van deze zeer geslaagde avond was er ook nog ijs.

Een avond als deze vergroot de saamhorigheid en teamgeest. Daarom is nu al afgesproken dat er ook volgend jaar weer een barbecue zal worden georganiseerd!


Willem Zuur rijdt liever een beetje door

Willem Zuur

Fietsen in de provincie Groningen doet hij bijna dagelijks als bezorger. De legendarische Alpe d’Huez heeft hij nu ook fietsend bedwongen. Willem Zuur uit het Groningse Sint Annen belandde er dankzij zijn opleiding, en beleefde de sensatie van hoe het voelt om op de pedalen naar boven te gaan.

De beklimming van de Alpe d’Huez vloeit voort uit de opleiding Handhaver Toezicht en Veiligheid (HTV) die Willem volgt. “Ik wil graag naar de politieacademie, maar toen ik van school kwam was ik nog te jong om daar aangenomen te kunnen worden. Als leerplichtige kun je niet een jaar niets doen en ik heb daarom voor de opleiding HTV gekozen. Nuttig en relevant, en ik heb een streepje vóór als ik straks aan de politieacademie kan beginnen.”

“Eerstejaars studenten van twee scholen gaan altijd naar de Alpe d’Huez, een evenement ten gunste van het KWF, om daar als vrijwilliger aan de slag te gaan. Omdat je niet elke dag een vol rooster hebt, mogen we een deel van de tijd zelf indelen. Zodoende hebben we een zonnige, rustige dag gekozen om zelf op de fiets te stappen.”

“Drie dagen per week breng ik op de fiets de krant rond in Ten Boer. En naar school was ook bijna alle dagen twintig kilometer heen, en twintig terug. En ik voetbal. Fietsen en bewegen ben ik dus wel gewend. Maar een berg op fietsen is toch wel wat anders. Het parcours is ongeveer dertien kilometer, waarvan de laatste twee stevig omhoog gaan. Echt stevig. En het is een en al haarspeldbocht. Een auto doet er ongeveer drie kwartier over. Wij deden er met onze groep vijf en een half uur over…”

“Dat kwam voornamelijk omdat we bij elke nieuwe bocht moesten wachten tot de groep weer compleet was. Het parcours is 13,8 kilometer lang met een hoogteverschil van 1.061 meter en er zijn 21 bochten, allemaal genummerd. Bocht 1 is helemaal boven aan, bocht 21 ligt aan de voet van de berg. Het was een heel gezellige groep hoor, en er reed een busje mee met een box op het dak, dus we werden goed voorzien van muziek. Maar ik rijd toch liever een beetje door.”

“Gelukkig mocht ik en een paar anderen al snel – met toestemming van de begeleider – op eigen gelegenheid verder. Bovenaan de berg was ik totaal niet moe. Ik denk dat ik er in mijn eentje ongeveer twee uur over zou doen. Naar beneden mochten we niet. Dat gaat zo ontzettend hard, harder soms dan een auto, en dat is niet verantwoord als je geen ervaren fietser en goed beschermd bent. We gingen dus met de bus naar beneden.”

“De Alpe d’Huez bedwingen ging mij eigenlijk best makkelijk af. Ik zou het graag nog een keer willen doen, maar dan in mijn eigen tempo.”

 

Willem Zuur