Zomaar een foto

De morgenstond heeft goud in de mond.
Het beloofd weer een mooie dag met veel zon te worden.
Kijk ik naar deze lucht dan geniet ik van de rust die dit uitstraalt.

De foto is genomen vanuit het depot Angelslo aan de Arve in Emmen.

Groet Ben

 

(link naar grote foto)


Afscheid in Siddeburen

Geke en Evert Bakker nemen na 36 jaar afscheid. Zij hebben al die jaren de kranten bezorgd in Siddeburen. Rayonmanager Marc Grijpstra heeft onder het genot van een bakje thee op een heel bijzonder plekje in Siddeburen aan de Hoofdweg met hun de afgelopen tijd en de toekomst doorgenomen.

Met veel plezier hebben zij altijd de kranten, in het begin in weer en wind wel 300 exemplaren bezorgd. In het plaatselijke krantje ( ‘t Bokkeblad ) hebben zij een advertentie gezet met de mededeling aan alle abonnees dat zij per 1 juni gaan stoppen. Vooral de laatste bezorg dag was heel bijzonder, door alle aandacht die zij kregen. Helaas was daardoor de krant ook wat later bezorgd, maar geen abonnee die daar over viel. Ik hun heel veel goeds voor de toekomst en nogmaals heel hartelijk dank voor de bezorging van alle kranten.

Marc Grijpstra


Het begon met één hamster…

Het begon met één hamster… INEKE DE VRIES

INEKE DE VRIES

Sommige mensen hebben er maar eentje, anderen een kooitje met een stuk of drie. Drie wat? Drie hamsters. Ineke de Vries uit het Friese Oosterwolde heeft er zestig. En dat is heel gewoon.

In huize De Vries wonen niet alleen zestig hamsters, maar scharrelen ook zo’n 25 muizen en een paar dwergrelmuizen in hun kooitjes. Aangevuld met twee honden, een kat en een aquarium vol visjes. En alle dieren worden met zorg en liefde verzorgd.
Waarom heeft iemand zoveel knaagdieren? Omdat er mee gefokt wordt, op professioneel niveau. De ouders van Ineke hebben de muizen, zelf fokt ze hamsters. Hoe ze daar zo bij komt? Dat begon allemaal met één hamster. “Die kreeg ik toen ik nog jonger was”, vertelt Ineke, studente dierverzorging niveau drie en krantenbezorgster in Oosterwolde. “Eigenlijk was ik een beetje té jong, want je weet wat er kan gebeuren met huisdieren van kinderen: uiteindelijk moeten de ouders het diertje voeren en de kooi verschonen.”
Géén hamster meer, dachten pa en moe De Vries. “Maar toen kreeg ik er eentje voor mijn vijftiende verjaardag, van een paar klasgenootjes. Een beetje een saai diertje, maar met twee ging het al beter. En na verloop van tijd gingen we het allemaal eigenlijk best leuk vinden. Er kwam een nestje van, en zo ontstond het idee om er mee te gaan fokken.”
Het idee werd een serieus plan en inmiddels heeft Ineke een internationaal gezelschap van hamsters met stambomen onder haar hoede. ‘Ik ga graag naar beurzen. Vier keer per jaar wordt de ExoKnaag in Houten gehouden. Heel Europa komt daar naar toe met hun mooiste exemplaren, en zelf sta ik er ook met een stand. Ongeveer 95 procent van de nestjes gaat – zonder stamboom – als huisdier weg, maar met de rest fok ik verder of ik ga er mee naar de beurs. En ik kom ook vaak met een stuk of wat hamsters terug van een beurs.”
Fokken met hamsters is een bloedserieuze zaak. “Om te beginnen krijg je niet zomaar een goede hamster met een stamboom. Professionele fokkers geven maar niet zo aan iedereen die erom vraagt een hamster mee. Je moet een naam opbouwen. En als je eenmaal begonnen bent moet je niet de naam krijgen van ‘veel fokker’, maar maat weten te houden met je nestjes.”
“Daarnaast let ik er goed op met welke lijnen ik fok – met sommige lijnen – wil ik niet fokken omdat daar geen mooie hamsters uit komen- en dat er bijvoorbeeld geen inteelt komt. En natuurlijk kijk je naar de stompheid van de kop, of het neusje niet ingebonden is en hoe het patroon van de vacht is. Ik moet eigenlijk een beetje minderen met de diertjes, maar het is zo leuk om te doen. Bij elke zwangere hamster denken we weer: ‘Hoe zullen ze eruit zien?’ Het is telkens een verrassing, wat het juist zo leuk maakt.”
Op het wensenlijstje van Ineke staat… een konijn. “Ik woon nog thuis, dus mijn ouders moeten het wel goed vinden. En we zitten natuurlijk ook een beetje met de ruimte; overal in huis staan kooitjes. Ach, en anders wacht ik tot ik op mijzelf woon. Dan neem ik een konijn. Of twee. Of een heleboel.”


Droomreis

Na jarenlange trouwe en goede bezorging hebben de heer en mevrouw Van der Wal uit Makkinga besloten te stoppen met het bezorgen van de kranten. De reden is begrijpelijk; al 8 jaar lang hebben ze het plan om hun woonplaats te verlaten en een avontuurlijk leven te gaan leiden in hun camper en daarmee heel Europa door te reizen. Het huis is verkocht, persoonlijke dingen opgeslagen en de rest ingepakt.
Deze grote Hymer is al wat jaartjes oud, maar voorzien van alle gemakken. Hij biedt genoeg ruimte voor hen beide en ook nog voor de beide honden die hen vergezellen op hun avontuur. Onlangs hebben ze al een “testrit” gemaakt van enkele weken en op een reparatie van de radiateur (die sowieso al aan vervanging toe was) na, is alles zeer goed bevallen en verlopen. Nu zijn ze tijdelijk even een paar weken terug in Makkinga om een vriendin bij te staan tijdens een operatie.
Na jaren plannen gaat het dan over een paar weken echt van start. Via Duitsland naar Polen en dan via de Oostzeekust weer wat terug richting Nederland om later af te zakken naar Frankrijk en Spanje.
Wij wensen jullie alle geluk en mooie ervaringen toe: goede reis!


Zomaar een foto

Geke Hibma-Kooistra uit Drachten bezorgt al 14 jaar en na onze oproep om met mooie foto’s te komen, kregen we deze foto toegezonden.
Geke: “Nu het  s’ morgens vroeg lekker licht is hoor je de vogels fluiten en zie je soms mooie dingen. Zoals deze mooie boom. De foto is gemaakt op de Flevo te Drachten, en staat in één van de straten waar ik de kranten bezorg. Ik dacht die moet even op de foto”.